KORA – Katarina Sarić

Kad protegne se ispod kore ona kojoj sinovi utrobu pocijepaše i mine strah od  žene  majke  života Ja sakupiću rubove naborane haljine i sašiti  novo srce za svečanu priliku da paše  kao saliveno uz ovo lice i sliku  oboljelu od anemije  – vazduha treba  Izliveno rudarsko okno pretopljeno je  u posljednji ciklus alhemije  presušen je  plač iz […]